తోమ్మిండుగురు అప్పచెల్లెళ్ళు.......
లోకంపెట్టె అనవసరపు ఆరళ్ళను ఎంత ఓపిగ్గా సాహిస్తారమ్మా మీరు. మా జీవితం మీవలన వ్యర్థమట. మీరడ్దట తల్లీ ఆవలి తీరానికి.
తొమ్మిండుగురినీ మేము ఒకటిగా........లేదంటే కనీసం సరి సమానంగా చూడగలిగితే............పోనీ దానంత కష్టం లేదు, ఒప్పుకుంటా........మీ తొమ్మిదిమందినీ మేము స్ఫష్టంగా అన్నా చూడగలిగితే.................అద్వైతము కనిపించదా తల్లీ.
తొమ్మిది మాసాలు కనిపెంచుతుంది తల్లి. తొమ్మిది రసాలూ పరిణితిని పంచుతున్నాయని గమనించం తల్లీ. మానస వనచరవరము పెద్దదానికి దాస్యమైపోయింది తల్లీ, దాస్యమైపోయింది.
అమ్మా భారతీ........ఎలా సాహిస్తున్నావమ్మా మా సవతితనము.
No comments:
Post a Comment