Saturday, 28 November 2009

రేపటి సాంత్వనాలెన్నున్నా........



ఎక్కడ మొదలయ్యిందో తెలీదు
ఎటువైపుకో ఎందుకో..ఊహూ..అదీ తెలీదు
పయనం మాత్రం బాగా పరిచయం
ముందుకు సాగుతున్నా సారధ్యం తనది కాదని

చుట్టూ పచ్చని చెట్టూ చేమా
మెరుస్తున్న ఊహల మేనా...క్షణ కాలం.
పక్కనె గిలగిలమంటున్న చీమ
కల తల తుంచిన కటు కరవాలం!

ఎక్కడిదో ఓ మెరుపు, అందమైన రూపు
రంగులన్నీ కోకన చుట్టి
అలా అలా ఊరిస్తూ,తేలి వస్తూ
పయనంలో తోడొచ్చింది.

పిచ్చి మనసూరుకుంటుందా
నచ్చిందనేసుకోకుండ, కోరుకుంది కూడా.
ముందు వెనుకలాలొచిస్తే
మనసెందుకవుద్దీ, పిచ్చెలా కుదురుద్దీ

రంగు రంగుల కోకల్లో
చిలకల్లే దగ్గరికొచ్చి
ఊసులు చెప్పి, చేరువయ్యి
అయ్యీ చెంత చేరలేనంది

అదేమిటంటే
జతగాడితో కలిసెళుతూ
మోయగల పొగరేదంది.
నీరుగార్చేసింది!!!

సిత్రం సూసారా
మునుపు సినుకు సూపదే
నేటి సిలక మాటదే
"భరించ" లేవంటూ గేలే.

గొంగళీ తనేనని తెలిసినా
ఇప్పటికీ గౌరవమదే
సర్వం కోల్పోతూ కూడా
మైనిండా తన ఊసులే

తప్పెవరిది?
కరిగే వ్యక్తిత్వానిదా
రంగులాశ పడ్డ మనసుదా
ఆటబొమ్మ చేసిన విధిదా

ఎవరిదైతేనేం?
రేపటి సాంత్వనాలెన్నుంటేనేం?
నేటి ప్రాయోపవేశంలో
కరిగి చెరిగిన అస్థిత్వం
చుట్టూ నల్లటి సిరాయే.

ఎన్ని భావాలు రాశుంచుకున్నా
చిత్తుకాగితప్పడవ విలువింతే.








Pics from and belong to

http://www.nearfamous.com/Images/NearFamousWebImagesOptimized/StockImages/AlfalfaButterflySunrise.jpg

and

http://abhishekibm.files.wordpress.com/2008/12/pab26111.jpg

respectively

Wednesday, 25 November 2009

"ఎందుకిలా జరిగింది?"




"నీకు లౌక్యం తెలీలేదు"

"లౌక్యమంటే?"

"బ్రతకనేర్చినతనం. ఎవరికి ఏ స్థానం ఇవ్వాలో, ఏ గౌరవం ఇవ్వాలో తెలియటం."

"కొత్తగా ఎర్పడే అనుబంధానికి పునాది నమ్మకమే కదా. నేను నమ్మాను. మోసపోయాను. ఇందులో నా తప్పేమిటి?"

"నమ్మకానికీ గుడ్డితనానికి నీకు తేడా తెలీదా?"

"నిజమే. అది తెలీలేదు, గుడ్డిగా నమ్మేసాను."

"పైగా అయిన వారు చెపుతూంటే చెవులు కూడా మూసుకున్నావు."

"చెవులు మూసుకోలేదేమొ. ఇంకా మార్పొస్తుంది, మార్పొస్తుంది అన్న దురాశేమో అది"

"కాదు అది పిరికితనం. ఇదీ అని ఒప్పుకుంటే దానికనుగుణంగా ప్రతిచర్య చెయ్యాలిగా. అది ఇతరులను బాధపెదుతుందిగా. తమరికేమో ఎవరినీ బాధపెట్టడం ఇష్టముండదు అది తమరికి చేటైనా సరే. ఇది మంచితనం అనుకుంటావు కాని ఒకరకం పిరికితనం అని అర్థం చేసుకోవు. నిన్ను నువ్వు మభ్య పెట్టుకున్నావు ధర్మం పాటిస్తున్నాను అని నీ పిరికితనానికి ముసుగేస్తూ"

"నిజంగా అది పిరికితనమేనా? ధర్మాన్ని త్రికరణంగా పాటించాననేగా అప్పుడు నమ్మింది"

"మరయితే ఇప్పుడెందుకు మారావు"

"మారానా?"

"స్వార్థానికి అగ్రతాంబూలమిస్తూ ధర్మానికి తిలోదకాలిచ్చేసావుగా"

"అలా బ్రతకటం నిజంగా ధర్మమేనా?"

"అలా బ్రతకకూడదని నువ్వు అనుకున్నప్పుడు నీకు జరుగుతున్న ఈ అన్యాయాలు నీకు తెలీవుగా"

"ఇవి అంటూ స్ఫష్తంగా తెలీకపోవచ్చు కాని అసలు తెలీక కాదు కదా. లేకుంటే మనసుకంత అలజడి ఉందదు కదా.
ఒకట రెండా నాలుగున్నరేళ్ళ నరకం!"

"కాని నీలో దృక్పద మార్పుకు కారణం ఇవి కాదు కదా"

"నిజమే ఇవి కాదు నాలో దృక్పద మార్పుకు కారణం. అందుకు కారణం లాగి చెంప మీద కొట్టి మరీ, నేను నా అని త్రికరణంగా నమ్మిన వారు, నూరు శాతం నిష్పక్షపాతి అనుకున్న వారు, నన్ను నాకు సుస్ఫష్తం చేయటం కారణం. అదీ నేనీ జనలో మరచిపోని విధంగా."

"తనను తాను అర్థం చేసుకోలేని, నియంత్రించుకోలేని మనిషి పై నీకెందుకంత గౌరవం? ఎందుకంత గురి?"

"నిజమే తనదగ్గరకొచ్చేసరికి, నాలాగే, తప్పటడుగులు పడ్డాయి. అయితే మాత్రం మనుషులనంచనా వేసే శక్తి లోపించినట్టా? ఆ మూల్యాంకన శక్తికి వెరుపెరుగని ఆ నిజాయితీ తోడయింది కాబట్టే తనకంటే విలువలంచనా వేసే షరాబు లేరీ లోకంలో అని నా నమ్మకం. పైగా నేనటే వల్లమాలిన అభ్గిమానం."

"అవునవును ముందొచ్చిన నాలుక్కంటే......."

"ఎవరేమైనా అనుకోండి...సమవయస్కులం, అభిరుచులు, కోర్కెలూ, ఆశలూ, భావాలూ అన్నీ ఒకటే అయినపుడు రక్తసంబంధీకులకంటే దగ్గరయ్యేది వీరేగా."

"నిన్నధః పాతాళానికి లాగినా కూడానా?"

"ఎవరి దృష్టిలో? ఎన్ని శిఖరాలు చూసానో అంత లోతులూ చవి చూస్తున్నా. అది దిగజారటం అని నువ్వనుకుంటే నాకభ్యంతరం లేదు."

"మళ్ళీ గుడ్డినమ్మకమేమో?"

"కావచ్చు కాని నాకు తెలిసిందీ నచ్చిందీ అదే. నా దృష్టిలో ఒక బంధం నిర్మించి కొనసాగించాలంతే ఆ నమ్మకం తప్పదు, ఏది ఏమైనా సరే."

"నీ ఖర్మ అనుభవించు".



అమ్మతో జరిగిన సంభాషణకు అక్షరరూపం.


Image from and belongs to http://blogs.denverpost.com/avs/2008/11/30/post-game-thoughts-observations-random-bs/

Sunday, 1 November 2009

పై చేయి అనుభవమ్ముదే.



ఉత్సాహంగా కదిలించాడు
"ఈ వయసులో ఏమిటివన్నీ"
నిరుత్సాహం జవాబు

ఉల్లాసంగా మాటలు కలిపాడు
"చాల్లే సంబడం"
తెచ్చిపెట్టుకున్న నిర్వేదం

ఈలలు వేసాడు
నాట్యం చేయమన్నాడు
ఏదో కొంచం చలనం
అంతలోనే జడత్వం

అలిగి ఆగిపోయాడు
నిశ్చలమైన తనను చూసి
బుజ్జగించటం
మళ్ళీ తనే చేసాడు

ప్రయత్నమాపుదామంటే
జత తనకిష్టమేననే
చిరు వణుకు
తన స్పర్శకు

ఇకాపుకోలేక
ఝాంఝామారుతమైతే
ఎగిరొచ్చి చేరింది
తనలో తనతో తేలిపోయింది

ఇదంతా చూసి
కలయికకు కారణం
విజృంబణే అనుకుంటే
పప్పులో కాలేమి కాదు

నేటి వింతిదే.
పండుటాకైనా, పడతైనా
దాసోహమనేది
చొరవకూ, వేగానికే!!!

కటు నిజమిదే.
సమీరానికైనా సలీముకైనా
స్త్రీనంచనా వేయటంలో
పై చేయి అనుభవమ్ముదే!!!