బొట్టు బొట్టుగా చెపుతూ
వినలేదని అలిగి పోయింది
పోయిందేదో పొతే పొయేది
ఙ్ఞాపకమై మళ్ళీ వచ్చింది
నాలోనే తిష్టేసి
హృదయాన్నే కార్చేసింది
కారింది పారింది
ఉధృతమై అతి పొంగై
రేపెక్కడ ముంపౌతుందోనని
భయమెంతో రేపింది
సుదీర్ఘ పయనాలు
తెలియని మలుపులూ
నిజాలు తెలిపి
మరీ తన్నుకు పొయింది
కనుగానని తీరాలు
అఘొర చరాలు
అపద్దమంటూనే
బలి చేసేసింది
ఇంతా చేసి మజిలీలోనే
ఇదే నీ రాతంటూ
ఇటింక తోడొద్దంటూ
చేయి విడవబొయింది.
మొకాళ్ళపై మోకరించా
వీడొద్దని దేవురించా.
అర్థం కాదా తనకు
నే వెనుకకు వెళ్ళాలని
తన ముందు ప్రయాణంలో
నా గతమెంతో పెనేసుకుందని.
భయానకానల జ్వాలంతపిస్తా
ఆవిరైపోతా పైకెగిరిపోతా
అపుడే కదా ఆ భాగ్యం
ప్రేమ స్పర్శల సౌభాగ్యం
చిరుగాలికి వణికిపోతూ
చిరు చినుకుగ రివ్వుమంటూ
పుంఖల బొట్ల సరినౌతా
అపడి తప్పుకు బామాల్తా
ఏమో ఎవరికి తెలుసు
వెనక్కుపోతేనన్నా గతమొస్తుందేమో
నాటి తప్పును సరిదిద్దే గతుంటుందేమో!
No comments:
Post a Comment