అందని ద్రాక్షలు పుల్లన!

పెద్దలిచ్చిన సమస్యల
పద్య పూరణ సేయ
పట్టితి ఘంటముత్సాహమున
పోటుగాడి దీరున.

భావమొచ్సిన భాష చిక్కదె
భాష యొప్పిన భావ మృగ్యమె
మనసలిసె పటుత్వముల్ దప్పె
కూరని పద్యంబు చిరాకు దెచ్చె

అందని ద్రాక్షల చందమున
పద్య విద్యయె ఆప్రాకృత్తికమని
బుద్ధి మాంధ్యమున
కూయ సాగె!

పసితనమరగదీసిన
పలకా బలపం మరచితి
లక్ష అక్షరాల దిద్దుబాటులో
కరతలమయిన భాష మరచితి
కష్టే ఫలి నానుడి మరచితి
తృటిలో పద్యం రాలేదని అలిగితి.

రాజా, పున్నమి రాత్రి పూచె సరసిన్ రాజీవముల్ చిత్రమై

రాజా, పున్నమి రాత్రి పూచె సరసిన్ రాజీవముల్ చిత్రమై,
రోజాలున్నవి వాడి ముళ్ళుయును వీరోచిత్తము న్వీడియున్,
రేజాలన్నదికన్ శశి ప్రణయము రేపంచున్. హన్న! మా
యాజాలంబది గన్న విర్సె గనులున్ యాశ్చర్యమున్చేటలై.


రాజసూయమునకు విచ్చేసిన రారాజుకు విడిదియైన మాయ సభా ప్రాశస్త్యము చెపుతూ పరిచారికుడు చేసిన వర్ణన పద్యాంశము.

మూడో పాదము అంతగా అతికినట్టుగా లేదు...చూస్తాను మరింకోటి రాయగలనేమో

ఎంత తాపత్రయం?

శ్రావ్యమైన పాట వింటే గొంతు కలపాలని
అందమైన చిత్రం చూస్తె రంగులేయాలని

మంచు కురిస్తే పట్టి బంధించాలని
ఆనంద సమయాన్ని అలాగే నిలిపేయాలని

జీవితమంతా అదే పరుగు....

అశాశ్వతమైన జీవితంలో
ప్రతిదీ శాశ్వతం చేసుకోవాలని!

అంతు చిక్కనిదీ పయనం

"మరింత డబ్బెలా వదిలెల్తారు?"
రాబోయే సంపాదన
తాయిలంలా చూపెడుతూ……..
స్నేహితురాలి ప్రశ్న.

"డబ్బెనక పరుగు చాలైంది"
మాత్రం చెప్ప గలిగా అప్పటికి,
తరచి చూద్దును కదా
కారణాలు ఎన్నో....
సీత నవ్వుకులా , కర్ణుని చావుకులా!



నే పుట్టిన దేశం నాది
నా రేపటి తరానిది కాదది,
రేపటి తరానికి
నా తనం తమ తనం కాదుగా
నాకొక్కడికే తెలుసు
నా తనానికి నేనెంతటి బానిసనో!!

రేపటి తరానికీ నా తనానికీ
తప్పని రేపటి యుద్దంలో
ఒక బంటును తప్పించటానికే
ఇప్పటి నా ఎత్తు ఇది.



రిటారిక్కే అయినా
“సమాజపు అప్పు తీర్చడానికై వెళ్తున్నా”
అని చెప్పుకుంటున్నా.
వివేకం తన పని తానూ చేస్తున్నా,
"నువ్వా - నీ డబ్బా
దేనవసరమెక్కువ నీ సమాజానికీ" అంటున్నా,
"నే చేస్తున్నాను" అన్న ఆత్మ సంతృప్తికై
ఆత్మ వంచన చేస్తూనే ఉన్నా....



కాల మాన పరిస్థితులకు మారలేక
నిన్నటి మాయలోనే బందీనైనా,
ఎప్పటిదో కాలాన్ని తలపోస్తూ
రేపులో దాన్ని వెదుకుతున్నా.
అదే గొప్పనుకుని
"నేనేం మారలేదు"
మంత్రం చదువుతూనే ఉన్నా……



మేమిద్దరం పూయించే
రేపటి చిగుళ్ళకు,
మమ్మల్ని చిగుర్చిన
నిన్నటి వేళ్ళకూ,
మాకై అర్థం లేని పోటీ తప్పించేందుకు
చిగుళ్ళను భూమిలో
పాతిపెట్ట సాహసిస్తున్నా.
సరిగా పెరగకపోతేనో?
మనసు బెంగ పడుతున్నా,
వాట్ యూ డోంట్ నో, డసంట్ హార్ట్ యూ
సర్ది చెప్పుకుంటున్నా……….



నాకిక్కడే సులభమైనా
తనకిక్కడే ఇష్టమయినా
నువ్వక్కడే పదిలమని
నా అక్కడ వాళ్ళన్నా
నాకు నేనిచ్చిన మాటకై
అక్కడికే పయనమవుతున్నా.
నడకయితే మొదలయింది
గమ్యం ఎక్కడో, ఎప్పుడో…………………….
మజిలీ ఇక్కడో, అక్కడో……………………

అబ్బ...అంతు చిక్కనిదీ పయనం .






Image is from www.pbase.com/msduncan/image/46018317 and all copyrights belong to them.

మంచు కురిసే వేళలో ....2

బయట రెండించుల మంచు.
నిన్న రాత్రిది!
రహస్యంగా రాత్రంతా
స్వర్గంలో మగ్గంపై
నేచిన తోలిరేయి చీరలా
అందంగా, మందంగా.........


మేకప్పార్టిస్టు ఎంత కష్టపడ్డాడో.
బయటంతా స్వచ్చంగా అందంగా ఉంది
అలంకరణలో కనపడని
మొటిమలలా......
ఇంటి చుట్టూ కనపడని
మానవ చాయలు.


మేడపైని గవాక్షంలోంచి
గదిలోకి మల్లెలు చల్లుతూ
ఉనికిని చాటే ఆకతాయి పిల్లాడిలా,
ఆడుకుంటున్నాడు దేవుడు!
పైనుంచి మంచు కురిపిస్తూ.


"పో, పొ"మ్మని మనసు తొందర పెడుతున్నా
బిడియంతో అడుగు కదపని
నవ వధువులా ఊగిసలాడే
కావ్య కన్నియ, నా మది గది వాకిటనే.


ఒక్క ఉదుటున అక్కున చేర్చాలని ఉన్నా....
మర్యాద కాదని మిన్నకున్న వాడిలా
చేష్టలుడిగి ఆస్వాదిస్తున్నా,
ఎందుకా అని ఆలోచిస్తున్నా........


టక్కున తట్టింది సమాధానం
ఇవాళ సోమవారం,
ఉదయం పదకొండు సమయం,
గుర్తుకొచ్చింది ఉద్యోగం.


కోరి చేరిన దానిని
ప్రియంగా కౌగిట బిగించే వేళ
గుర్తుకొచ్చిన పెళ్లాంలా....
అప్రియంగా గుర్తుకొచ్చింది ఉద్యోగం.


"ఆ..అది సరిగ్గా ఉంటే నాకెందుకీ గతి"
సమాధాన పరుచుకునే "పురుషుడి"లా
"బయట మంచెక్కువగా ఉంది, కారు పోదు"
అనుకుంటూ మొదలెట్టా నా రాతలు ఇలా.


ఎందుకో అప్రయత్నంగా
"అలవాటునూ, అస్వతంత్రతనూ ......."
వాక్యం గుర్తొచ్చింది!

మంచు కురిసే వేళలో............1

"ఈ వెండి మేఘమాలనే
నా పట్టుపరుపు సాయనే"
తాకూడా విన్నాడేమో దేముడు!

పుడమి పడుచు పరచిన
సోయగాలకు ముగ్ధుడై
పరుపు పరుచుకోమని
దూది పోస్తున్నాడు కిందికి.........
మబ్బులను మంచుగా చేసి
దూది పోస్తున్నాడు కిందికి.......
ఎంతైనా ఆయనా మగాడే కదా!!


"ఆ... ఆ.... ఏమిటా పని?
పాపం లలన!
తట్టుకోగలదా చలికి?
ఉండు చలి కాస్తాను."
సమయమిదేనంటూ జవ్వనిని
వెచ్చని సందిట చేర్చ జూసే
సూర్యుడు...ఆకతాయి పిల్లగాడు!!!


మెటికలు విరిస్తూ
ఉరుములురుముతూ
"నేనుండగానే?"
అంటూ కసిరె
మొయిలు హొయలు బోతూ
అసూయన ఆడది!!!!


మగనాలిని చూస్తూ
దొరికిన భర్తలా,
చప్పున మొహం చాటేసె రవి,
నిమిషముండని ఆవేశంలా .........


మంచు వాన - భాను రేఖ
మబ్బు తునక - పుడమి బాల
విలాసాలు చూస్తుంటే
చిత్రంగా లేదు నాకు!