చెంత చేరగనే శిలయైతి!

వత్సర కాలపు విరహ వేదనన
మది నెమ్మదించ
షడృతు సమాహార సౌరభం
విసిగి వేసారించ
శరత్పూర్ణిమలూ నిశ్యమావాస్యలూ
ఏకవైరులైన చూపు మందగించ
దర్శన భాగ్యం లేక చక్షుద్వయం
శ్రవణ భాగ్యమొందిన స్వవీనులనసూయబడ
దవ్వునధిగమించ అడుగు వేగిరబడ
కలుగు పొందు సుఖమాయా పరవశయై
మనసూహను మురియు వేళ
నీ చెంత చేరిన విషయమే తెలియక
సర్వాంగము ల్సర్వేద్రియము ల్నిష్చేష్ట లయ్యె న్చెలీ
మరింక నేమియు లేదు నా స్థితికి కారణంబు
గూరిమి గొప్ప రసానుభూతియందురు
మరిదియేమి చెంత చేరగనే శిలయైతి?
కలయికింత భావత్యజితమని మున్నెవ్వరూ తెల్పలేదే!


భావావేశంలో ఏం రాసుకుంటామో ఒకోసారి రాసిన వారికే అర్థం కాదు. అయిదు నుంచి ఎనిమిది వరకు పంక్తులను ఏమనుకుని రాసానో నాకర్థం గుర్తురావట్లేదు.రాసి చాలా రోజులయింది. మీకేమైనా అర్థమయితే చెప్పండి. :-)