ఆహ్వానించి
అక్కున చేర్చి
అస్థిత్వమేదంటూ
ఫక్కున నవ్వా?
పోన్లే.
ఇలా అయినా
స్త్రీత్వపు అనుభవం.
క్షారమయినా
నీతో కలయిక
అమృతమే.
ఎందుకో ఇలా!
ఎవరికి తెలుసు?
కరిగిపోయిన
నా అస్థిత్వం
నీ అస్థిత్వాన్నీ
పలుచన చేస్తుందేమో!
ఏమంటావు?
సగరుడేనెందుకు కాలేదా?
చైతన్యమూ మలుపులూ
పచ్చిక స్నేహాలు
క్షారయోగాలూ
పైనాయన రాసేసాక......
తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నానా? గాయానికి ఉప్పవుతుందన్న క్లేశమా అది? అయినా నీ పిచ్చి కాని నీ క్షారాలు నాకంటేనా? నీ అక్కున మోక్షమొందీ పునర్జన్మగా పావనంగా పైకెగిరిపోనూ? జిలుగు వెలుగుల మేనాలో? క్షారం మిగిలేది నీలోనేగా?
నీకు చిత్రంగా తోస్తోందా నా ఈ ప్రవర్తన? ఉండే తీరాలి. నాకే వింతగా ఉంటేనూ.
పరుగు పరుగుల సుదూర ప్రయాణం
ఎన్ని దుడుకులకోర్చాననీ?
అన్నీ నీ కోసమేగా?
నీలో ఉన్న ఆ క్షణాలు ఎంత మధురాలనీ?
అయినా నీనుంచి మరిలిపోవాల్సిందే
గమ్యాన్ని మజిలీ మాత్రమె చేసే చిత్రం...విధి విలాసం.
ఎందుకా తొందర, ఇంకో యోగమో, క్షణమో ఆగరాదా అని ఎన్ని సార్లడిగావొ కదా.
యుగాల పరిచయంలో నా ప్రవర్తన లేసమాత్రమైనా నీకు అర్థమేమన్నా అవుతోందా అంటా?
తప్పదు
నీ కౌగిలెంత ప్రియమో
క్షణికంలోనే అదెంతమరమో
మనిద్దరికీ తలిసినదేగా.
అయినా మనకీ ధర్మాలు తప్పవు.
నే బడబానలంలో ఆవిరై పోవాల్సిందే
నీ లోగిట్లో..........
తప్పదుగా.
"నీ సంస్కారం కాదిది, ఇలా చెయ్యకు"
No comments:
Post a Comment