నల్ల కలువ-మచ్చల చందమామ

నల్లటి తన వొళ్ళు విరుచుకుంటూ

నిద్ర లెచె కలువ
చల్లటి గాలి తట్టి లేపగ
కనులు తెరిచె కలువ

కొత్తగా తొచె లొకమంతా
"ఎందుకొ" అనుకొసాగె కలువ
ఎదొ అలజడి మనసున రేగ
వణకసాగె అర విరిసిన కలువ

కిందికి చూడ......ఎముంది? "పంకిలమే"
కాని...."రోజులా అసహ్యంగా లేదే" తలచె కలువ
పునాది పంకిలమైనా నేటి తన స్థితికి 
గర్వించి పొంకించె కలువ

తనను తాను తేరిపార చూడ 
"నల్లని" మేని చాయ కనలేదు కలువ
వయ్యారమౌ, ముగ్ధ మనొహరమౌ
తన "కళను" మాత్రమె గాంచె కలువ

చుట్టూ పరికించి చూడ 
"ఈ జగమంతా చిరపరిచితమె" తలచె కలువ
"అయినా"..........మునుపెన్నడూ కానని
శొభను గాంచి పులకించె కలువ

"ఎఱ్ఱని" తామర జూచి
"నేడేల రాదసూయ" పరికించె కలువ
"భాను తాప పరిణామమేయది, పాపం కందె"
యని జాలి కల్గనెంచె కలువ

ఈదులాడు చేప "స్వాతంత్ర్యము" జూడ 
"మునుపటి ఆలొచన రాదేల" తల్చె కలువ
మానవ కుక్షిన మొక్షము కంటె
"స్థిరమౌ దైవ పాద స్పర్శనమె మేలని " ఎంచె కలువ

"ఎమిటీ వింత? ఎందుకీ మార్పు?"
పరి పరి విధముల తరిచె కలువ
"మునుపెన్నడు లేని ధృక్పదములు 
నేడేల తొచె నాకు" అనుచు కలువ

"తనకే తన తనువేల తోచె మనోహరము?" 
స్వపరీశీలన జెయ సాగె కలువ
తెలియని సిగ్గేదొ ముంచుకు రాగ
కనులు అరమోడ్చె కలువ

"తరచి చూడ మార్పు ఒకటె
అది తెల్లని ఈ చంద్రకళే" యనుచు కలువ
నింగి జూసె, పున్నమి చందురుని జూసె
మోమున శత కళలు విరియ కలువ

చల్లటి శశిరేఖ మేను తాక
పులకరించి పలువరించె కలువ
ప్రశాంత తటమున అలలు రేగ
ప్రతీ రెకూ విప్పె పులకిత కలువ

తుషార బింధువులు స్వేద బింధువ్లై
మనసున అలజది తెల్పె కలువ
మచ్చల చందమామ స్వచ్చంగా కానరాగ
వివహ్వలయై కంపించె కలువ

అంతలొనె "చెంత చేరమని" ఆహ్వానముగా
జాబిలి రేపే అలలు బాహాటముగా
అలల తాకిడికి విలవిలలాడె
దరి జేరలేని నిస్సహాయ కలువ

"విడదీయలెని తల్లి వెరు పునాదిరా"
వినతి చెసె కలువ
"దరి చెరమని సడి చెయకురా"
బుజ్జగించె ప్రౌఢ కలువ

"ముగింపులేని ప్రయాణము నీ దరిరా"
దూరమెంచి వగచె కలువ
"సరి చెరమని సడి చెయకురా"
బావురుమనెనా నిస్సహాయ కలువ


"కొన్ని సంబంధాలింతె"
శాశించె కలువ
"విలువ దూరమున్నంత వరకె"
బోధించె కలువ


--