ఇవాళ సంధ్య జీవితాన్ని ఇంకోసారి చూడాలని వెతుకుతుంటే ""మీరు ప్రేమ వివాహం కావాలనుకుంటున్నారా? అయితే మా సైట్కు రండి చాట్ చేయండి, ప్రేమ వివాహం పొందండి" అన్న ప్రకటన చూసి నవ్వాగలేదు. "ప్రేమ వివాహం" "పొందాలనుకునే" వారి సంగతి ఏమో నాకు తెలీదు కాని "ప్రేమను పొందాలి" అనుకునే వారి సంగతి కొద్దిగా తెలుసు. నాకు తెలిసిన కొంతలో ప్రేమ "ఇదిగో ఈ పీరియడ్లో కళ్ళు కలుస్తాయి, ఇన్ని గంటలకు ఒళ్ళు గగుర్పొడుస్తుంది, కొన్ని రోజులకు ఇదవుతుంది, ఆ నెలల తరవాత అదవుతుంది....."లా సమయం చూసుకుని "అవదు". మనకు ప్రేమ అయింది :) అని మనకు తెలిసే ముందే, మనం ఐ లవ్యూ అంటూ చెప్పిన రోజును మనమెంత ముఖ్యమైన రోజుగా గుర్తెట్టుకున్నా మజిలీ మాత్రమే అయిన ఆ రోజు కంటే మునుపే.....ఆ మజిలీ వరకు చేసిన ప్రయాణం మనసును మంత్రమేదొ కట్టి లాగెస్తుంది.....మనకంటే (మన బుధ్ధికంటే.....అంటే కాన్షియస్గా నేను ఈ అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నాను అని మనం నిర్ణయం తీసుకునే క్షణానికి) ఎన్నో యుగాల ముందే మన మనసు పరిణయమాడేస్తుంది. అలా కాకపోతే జాలరివాడు తన దైనందిన జీవితాన్ని నృత్యనాటిక రూపమిస్తుంటే తనెక్కడ, తన స్థాయెక్కడ అన్నది మరచి వాడి ఎంకిగా చీర కడుతుందా సంధ్య?
ఎమో, ఏదొ చెప్పబోయి ఏదో చూసేస్తున్నా సంధ్యలో.
సంధ్యలో నాకు కొన్ని జ్యొతి పొలికలు కనిపిస్తాయి. హరికి తను తగదు అనుకుని హరినింకొకరికి ఇచ్చి వెళ్ళిపోతుంది జ్యొథి.....తను దాసుకు దాసవదూ అని తెలిసీ అతనిదై పోతుంది సంధ్య. తేడాలు చెపుతున్నావు సామీప్యమేముంది అంటారా? ఇద్దరిదీ అదే నడత. తాము నమ్మిన దానిపై లోక విరుధ్ధమైనా నీలబడే నడత. ఇద్దరిదీ ఒకే గురి. తమ అనుకున్న మనిషి కూసంత కూడా బాధ పడకూడదనుకునే తపన. తేరగా వచ్చినా అదృష్టాన్ని కాదనుకునే స్త్రీ ఒకరైతే అడిగే అధికారమున్నా అడగకూడదని తెలుసుకుని ఉండిపోయిన స్త్రీ ఒకరు.
కాని ఎంచుకున్న మార్గాలో? ఎంత భిన్నమైనవో. అమెరికాలో ఉంటున్నదుకా సంధ్య సింగిల్ పేరెంట్ గా మిగిలిపోగలిగింది? తనకేమీ కాని బాబు చేత మాం అనిపించుకుంటూ డాడ్కు మాత్రం ఆలి అవలేకపోయింది.
భారతావనిలో ఉన్నదుకా జ్యోతికి మరణ శిక్ష? లేకుంటే మగాడికి ఎంతమందైనా పర్లేదు కాని స్త్రీకి ఒకరికంటే ఎక్కువమంది ఉండకూడదనే పురుషాధిక్యపు తీర్పా జ్యొథి మరణశాసనం?
ఒక మనిషి చిహ్నంతో అంతగా తృప్తిపడగలరా? ఆ మనిషిని ఆ చిహ్నంలో చూసుకుంటూ నిజంగా ఉండిపోగలరా? ఆ చిహ్నం సజీవమే అయి ఉండాలా? ఙ్ఞాపకాలు సజీవ చిహ్నాలకు సరి రావా?
ఎన్నో ప్రశ్నలను....ఇప్పటికి జవాబు దొరకని ప్రశ్నలను మదిలో నాటిపోయింది సంధ్య. ఇంకోసారి మళ్ళీ నన్ను అర్థం చేసుకోటానికి ఈ ప్రశ్నలు పునాది రాళ్ళు కావాలి, ఆ స్థాయికి నువ్వెదగటానికి నీకీ గందరగోళం నాదీ భూతమవ్వాలని శాసితూ ఎనిమిది తొమ్మిది గంటల పాటు మదిలో కదలాడింది .....సంధ్య.
No comments:
Post a Comment