"స్వాగతం" మనోజతో నేను పలికిన మొదటి పలుకు. "నేనెవరు ? మీరెవరు? పరిచయస్తుల్లా అనిపిస్తున్నా గుర్తు పట్ట లేకపోతున్నా" మనోజ అయోమయం. “నీవు నా స్వగత సంభాషణా జనితవు. నా మనము నుండి నీ జననము కాన మనోజ నీ నామము" నా వివరణ.
"అలాగా? జన్మనిచ్చావు, నామకరణం చేసావు నీవు పితృ సమానుడవా?" తన అనుమానం. నా మవునమేలింది నిముషం పాటు రాజ్యం. "నాకు కాదనిపిస్తోంది. నీవు నన్ను కుమర్తెలాగా చూడతలచలేదు, స్నేహితురాలి హోదా నాది అనిపిస్తోంది అవునా ?" "అవును. ఇక్కడ నీవు నీవు నేర్వవలసిన మొదటి పాఠము ఇది. నా గురించి నీకు అంతా అవగతమే, ఎందుకంటే నీవు నా మనోజవు కనుక" నా వివరణ.
"మరైతే ఈ సంభాషణ దేనికి? నీ గురించి నాకు అన్నీ అవగతమే అయినపుడు సంభాషణా ఫలం?" "నా గురించి నీకు అన్నీ తెలుసు అన్నాను కాని నీ గురించి, అంటే నా స్వగతం గురించి, నాకు అన్నీ తెలుసనలేదే. నా గురించి నాకు తెలియచేయటమే నీ భాద్యత". "సరే జననం, నామకరణం, దిశా నిర్దేశం జరిగింది. మరి నా నైజం?" "ముకు సూటితనం. నీ మాటలకు నేను బాధ పడతానో, సంతోషిస్తానో నీకు అనవసరం".
"భావ స్వారూప్యం?" "నా మనోజవు కాన నా ideal fantasy నీవు అనుకోవచ్చు. అచ్చమైన తెలుగుతనం, సిసలైన బ్రాహ్మణత్వం, మచ్చలేని మానవత్వం, అలుపెరగని కర్మ యోగం ఇవి నీ చతుర్గుణాలు." "వయసు?" "నా సమవయస్కవు నీవు" అన్నీ చెప్పాలా అన్న విసుగు ధ్వనించింది కొద్దిగా నా స్వరంలో.
చిన్నగా నవ్వి మనోజ "తప్పదు. రెండు సంవత్సరాల క్రితం వరకు కాగితంపై మాత్రమే సాగిన ఈ సంవాదం ఇపుడు ఈ బ్లాగ్లో బహిర్గతమవటానికి కారణం?" అని ప్రశ్నించింది. "నీకు తెలుసు ఆ సంగతి, తెలిసి మరీ అడుగుతావెందుకు?" అనగానే నాకే నవ్వు వచ్చింది. నవ్వి "అవును కీర్తి కండూతి కారణం కావొచ్చు?". "అందరు నీ రచనలు చదవాలని, అందువల్ల నీకు మెప్పు రావాలని అనుకోవటం తప్పు కాదే. ఎందుకలా పరుష పదాలు వాడుతావు ?" చిన్నగా మందలించింది.
"తెలీదు. కాని ఇతరులు మెచ్చు కొన్నప్పు డల్లా మెప్పుకు ఆనందపడుతున్నావు అని నువేగా నన్ను హెచ్చరించేది" మనోజపై నిష్టూరమాడాను. "తప్పదు. నీవు భోగివో-జోగివో నీకు నీవు అర్థమయే వరకు లేక ఏదో ఒక వైపు పూర్తిగా మొగ్గే వరకు నా ఈ హెచ్చరికలు ఆగవు" తన తీర్పు. "సరే కాని. అర్థ రాత్రి పన్నెండయింది. రేపు work place based assessmentsకు తయారవాలి. పొద్దునే ఆరుకు లేవాలి. పోయి పడుకో. మళ్లీ కలుద్దాం" అని మళ్లీ తనే పలికి కనిపించకుండా పోయింది.
"మనోజా ఆగు. సాయంత్రం నిద్ర పోయాను కదా. నిద్ర రావట్లేదు." అన్న నా మాటలకు మవునమే తన జవాబయింది. "ఇదేం ప్రారబ్ధం. చిన్నప్పుడు అమ్మ కూడా ఇంతగా నన్ను శాసించలేదు" అని గొణుగుతూ నిద్రకు ఉపక్రమిస్తూంటే లీలగా తన నవ్వు వినపడింది. ఉడుక్కుంటూ నిద్రలోకి జారుకున్నా.
No comments:
Post a Comment