Tuesday, 29 March 2011

సీతారామ సంవాదం-2


రామా

క్షమించు స్వామీ. నీ సరసన పీఠమలంకరించినది కాంచన కాంతయే కాని వేరొండు కాదను వార్త చేరువరకు మనసు వికలమయిన మాట నిజం. ఈనాటి మీ ఈ ఏకపత్నీవ్రతపు సాక్షం అగ్నిపరీక్ష నాటి నా అప్రకటిత సందేహ నివృత్తియూ గావించెను. రఘుకులతిలకుడు ధర్మనిరతికీ, అపక్షపాత వైఖరికీ నేడు కస్తూరితిలకము దిద్ది మరీ శోభాయమానం గావించిన సంగతి ఎందరికి గమనికో? నీ ఎకపత్నీవ్రతమునకీ విధము సాక్షము చూపుట యే స్వాహాపతీ బాహుబంధనమునకు కడిమి స్వామీ? ధర్మమూ పాటించుటే కాదు అది పాటించినటు కనపడుటయూ ఆవశ్యకమే యను రాజధర్మము ప్రతి గృహస్తుడై యజమానుడైన ప్రతి సామంతూ గ్రహించవలసినదని ఆచరణైక్యముగ నీవు వేసిన ఆజ్ఞాదండోరా భర్త, తండ్రియగు ప్రతి పురుషుని హృదయమందూ  శాశ్వతముగా మ్రోగవలె స్వామి. యజమానిగ అధికారమోకటే కాదు అవసరమున్న ప్రతి క్షణమందు తానూ అగ్నిప్రవేశ పరీక్షకు తలవగ్గవలసిందే, తానూ తన సహచారికి శీలసాక్షము చూపవలసిందేనను నీ ఈ శిలాసాసనము నస్వరము స్వామీ.     

నాథా. తమ ఈ చర్య నమ్మికపై నాకిప్పటికి ఉన్న నమ్మికను ప్రశ్నించింది. మీతో పదునాలుగేళ్ళ అరణ్యవాసమునూ, పరపురుష దుష్కర చరాన్ధమూ, తద్పూర్వ తదనంతర రాజ్య సౌఖ్యమూ సమపాళ్ళలో అనుభవించిన నేను ఇప్పటికీ సాక్షము లేనిదే మీపై పూర్తి నమ్మిక గల దానను కాననుటకు సాక్షము మమాధరోదయ సుస్మిత రశ్మీ పటల ప్రభవ పఠలీకృత మానస జలధర వృష్టియగు ఈ నాయనాభిశేక ధారలే.

"ఇదేనా నీ జీవన సహచారునిపై నమ్మకమనుచు" వల్మీక మునిపుంగవుల దరహాసము నన్నపహాసము చేయునట్టు తోచుచున్నది స్వామీ . సజ్జనుల ప్రహరణంబులన్నీ శిరోధార్యములేగా రామా. లేకున్న నమ్మిక పై నేడిట్టి జ్ఞానోదయము వేరే  రీతి కలుగ సాధ్యము?

నమ్మిక.....ఇంతకు మునుపు దీనిపై పూర్తి విశ్వాసముండెను. ఒక మనిషి కాని, ఒకరి నడవడిక కాని, ఒకరి వ్యక్తిత్వము కాని పూర్తిగా మనకు అవగతమవగా ఆ జ్ఞానసమాగఫలమే నమ్మికయని పూర్తిగా నమ్మి యుంటిని కొదండేశా. కాని సంపూర్ణముగా తెలిసికొనిన విషయముపై నమ్మికదేమి పాత్ర? ఆచటనున్నది జ్ఞానమే కదా.

నమ్మిక అనునది ఒక భవంతి అయితే దాని పునాది ఖచ్చితముగా అటునిటునూగు అనిశ్చితే. నమ్మిక శతపత్ర సువర్ణ సరోజభర సరోవరమైతే ఆ రవిప్రియ సరోజముల లాలసను మనోరంజకముగా మనకవగతము చేయు భానురేఖలు తప్పనిసరిగా సంశయాత్మకములౌ సంఘటనల సమూహములు మాత్రమె.

తరచిన ఈ విశ్వాసమనునది ఎంత చిత్రమైనది స్వామీ. దీనికి జన్మ నక్షత్రము లేదు ఎన్నడు జనించునొ మనకు తెలియజాలదు. తల్లిదండ్రుల ఎరుక లేదు కారణభూతములైన సాక్షీ సంఘటనలను ప్రాపంచికములున్న నమ్మిక పుట్టుకే జరుగదని ఇంతకు మునుపే తెలిసికొంటి  కదా. చెలికాండ్రు అనుమానము, అనిశ్చితీ. నివాసము అశాంత మానసము. ప్రియుడు మానసమునకు బహుదూరపు బాటసారి. గేయమునకు పరపురుషాగమనము నిత్యము-అవును మరి సహచరునికి అనుమానములన్నవి నిజముగా పరపురుషసమానములే కదా. అయిననూ విశ్వాసమను విహ్వలితకీ పంకిలములే ఆధారభూతములగుటనే న్యాయము. వాటిలోనే దాని సార్ధకత, ఆవశ్యకత, విభవము. గతి తప్పని రవిచలనములు దానికి త్యజములు.


కౌసలేయా, ఈ విధముగా నమ్మిక అనునది సంశయమును సగాభాగముగా చేసికొనిన కైలాసపతియే అని నేడు ఎరిగితి. సగభాగము స్త్రీత్వమైనందున నారీశ్వరుని మగటిమే విభవము పొందేనో అదే విధమున అనుమానమనునది విశ్వాసమను పంకజాక్షికి శోభాయమానమైన కాటుక నలుపే కాని రవికిరణమాపి ప్రాణాంతకమైన నిశి వర్ణము ఎన్నటికీ కాదు, కాజాలదు అన్నది ఎరింగితి. ఈ ఎరుకన నేడు మరింత పరిపూర్ణురాలనయితి. మమోదర శిశువులీనాడు మరింత జవము పొందియే ఉండవలయు. 

రావణారీ. ఈ నీ చర్యోత్పన్నమగు నా జ్ఞానోదయము నా మానసమందే సమాధి అవజాలదు. దీని లబ్ది ప్రతి ఒక్కరికీ చేరవలె. స్త్రీత్వముండుట గర్వకారణమని నమ్మి యే పురుషుడు మానసమున అర్ధనారీశ్వరుడౌనో, యే సామాన్య మానవుడు  ప్రేమతత్వ సాక్షాత్కారముకై సంపూర్ణాంగీకారముతో వియోగ తపమును చేబూనునో అట్టి మదనుంగు సుతుడొకడు జనించును. అట్టి వానికి ఈ జ్ఞానమను భారము గురుతరమగు భాధ్యతగా ప్రసాదమౌగాక. మనవలె ప్రియబంధుజనవియోగానలకీలలయుండీ ఈ కార్యము సేయ కృషియాతను సలుప నీ మన సంవాద సాంగత్యమాతనికి మలయమారుత విశేషణ చర్చితమై శమమునొసగవలె.

అస్తు అస్తు అస్తు.   


చిత్రము ఇక్కడిది.

No comments:

Post a Comment