బొట్టు బొట్టుగా కాలం
అలా కురుస్తూనే ఉంది
మనసు గిన్నెలోకి.
చూస్తూ నిల్చోటం తప్ప
నేనింకెం చేయను?
మురిపాలు నీరైపోకుండా
ఎలా ఆపను?
ఎలా ఆపను?
ఇంకొన్ని బొట్లని తోడిస్తే
చిక్కపడుతుంది అనిపిస్తోందెందుకో.
నిజంగా పిచ్చే నాకు!
నిజంగా పిచ్చే నాకు!
జ్ఞాపకంతో బ్రతుకుతున్నానో జ్ఞాపకాన్ని బ్రతికిస్తున్నానో అర్థం కాకుండా ఉంది.
No comments:
Post a Comment