బీడుని
నీ వెలుగు రేఖ స్పర్శ
ఎక్కడి చెమ్మను తాకిందో
గుండెల్లో దాచుకున్నా
తెలియని గింజ
ఎన్నేళ్ళగా సుషుప్తినుందో
మొలకెత్తుతున్న వైనం
అసాంతంగా చూడాలనుంది.
ప్రకృతి ధర్మంగా
గుండె ఊయల నుంచి ఎత్తుకుంటే
ఆ పాపడికి ఏడుపే
నాకు తెలుసు
అయినా ఆశగా ఉంది..................
కెవ్వు కెవ్వునా
తొలి కేక పెట్టగా
జడపు పలుకురాళ్ళు కూడా
చేతనమోచ్చి దారిచ్చిన బాటన
ప్రసవించిన నీ కిరణం
అజ్ఞాతంలో ఎక్కడో
పరదాల మాటున కదా.
మొలకెత్తిన చిగురుకు
మొదటిసారిగా
నువ్వు జార్చిన అక్షత
పాపిట తుహినపు ముత్యమైన
ఆనాటి ముహూర్తమూ
స్వాతి లాగే అదీ నాకు అపరిచితం
గాలి ఆయమ్మ ఊయలలో
మొదటిసారిగా
నీ బుడతడు అలవాటులేక
బేజారవుతాడేమోనన్న కలత
ఆనాటి మేని జలధరింపేనేమో
లాతూరుగా మాత్రమె
లీలగా పరిచయం
బడి బట్టలు
మొదటిసారిగా
వంటికి కొత్త శోభలు తెస్తే
నువ్వు దిష్టేసిన ఎర్ర నీళ్ళేలే
ఆనాటి సూర్యోదయపు రమ్యం
ఇదీ నీ రేఖ కుంచెగా
నా మనసులో గీసిన చిత్రం
ఊహామాత్రంగా
అన్నీ మధురాలే.....
కాని దురాశగా ఉంది
సగటు మనిషినిగా.
ఈ మొలక పరిణామం
నిన్ను తేరిపార చూస్తూ
ప్రత్యక్షంగా అనుభవించాలని ఉంది
నీ తేజానికి కబోధినవటం
ప్రకృతి ధర్మమే కాదనను
అయినా సరే....
ఓ క్షణం పాటు
విశ్వరూపం చూసే
ధృతరాష్ట్రాదృష్టం
కోరుకుంటున్నా.......................
మానిందా
మానిపోయిందాయని
చీటికిమాటికి
ఆతృత కాదు ఆదుర్దా.
అయిపొయింది
కాలం పట్టీ విప్పేసింది
మంత్రదండం పని చేసేసింది
అనుకుంటా.
మళ్ళీ
ఇదిగో ఇలా
దాని పక్కును తీయటంలో.......
నీ నుదుటి కుంకుమ ఛాయనేమో!
No comments:
Post a Comment