6

"నింగిలోని వేలుపులూ ఎంత కనికరించారో......." అన్న జీవి అలా ఎలా దూరం చేసుకోగలిగింది ప్రాణాన్ని? అలా దూరం చేసిన జీవిని క్షమించటం........అలా ఎలా సాధ్యం?

కూరిమి గల దినములలో పద్యం చిన్నప్పుడు మీ మాష్టారు చెప్పలేదేమో నీకు 

పే......ద్ద గొప్పేలే. అక్కడ తను ఆబల కాబట్టి, ఆ కాలపు పరిస్థితుల్లో అదే ఆచారం కాబట్టి క్షమించింది. అదే ఈ కాలం స్త్రీ అయితే అస్సలు క్షమించదు, క్షమించకూడదు.

అంటే అక్కడ క్షమ బలహీనత చిహ్నమే కాని ప్రేమ బలం కాదా మన్నూ?

ఎలా అవుతుంది నువ్వే చెప్పు? క్షమ ప్రేమ బలమేలా అవుతుంది? పురుషాహంకారానికి చిహ్నంగా స్త్రీ ఒక్కదానికే కట్టబెట్టబడిన క్షమ ప్రేమకెలా బలం అయ్యింది?

నీ కొడుకు నిన్ను భరించరానంతగా అవమానిస్తే బయటకు వెళ్ళిపోయినా నువ్వు మళ్ళీ అదే కొడుకు తప్పు తెలుసుకు వస్తే క్షమిస్తావా?

క్షమిస్తాను కాని అది వేరు. అది పేగు బంధం. ఆ ప్రేమ వేరు, ఈ ప్రేమ వేరు. 

ఎందుకు వేరు? ఎందుకు స్త్రీ పురుషుల మధ్య ప్రేమను అంత తక్కువ చేస్తాము? 

నా కొడుకు నేను నవమాసాలు రక్తమాంసాలు ధార పోసి పెంచిన వాడు. చిన్ని రక్తపు ముద్దగా నా ఒళ్లో పడి నా గుండెల మీద పెరిగి నా వేలు పట్టుకు అడుగులేసిన ప్రాణమది. ఆ బంధమంతె. నీకు........

పర్లేదులే పూర్తి చెయ్. నాకు పిల్లలుంటే తెలిసేది. సరే. పిల్లలు ఉంటేనే తెలుస్తుంది ఆ బంధం లేకుంటే తెలీదు వాదనొద్దు  ఒప్పుకునేస్తా. కాని ఇది చెప్పు అలాటి బంధం......పేగు బంధమంటే తెలీకుండా, ఒళ్లోరక్తపు మరకలు చూడకుండా, గుండెల మీద పెరగకుండా...ఇవేవీ చేయకుండా అలాటి ప్రేమ, అలాటి అనుబంధం స్త్రీ పురుషుల మధ్య కుదరదా?

కుదరదా అంటే ఎందుకు కుదరదు? ఖచ్చితంగా కుదురుతుంది. 

మరి అలాటి ప్రేమ ఉన్నప్పుడు క్షమ రాకుండా ఎక్కడ పోతుందిరా?

కాని అది ప్రేమలోనా...... లేక  ఆ వ్యక్తికీ శిక్ష వేస్తె, వెయ్యాల్సి వస్తే ఆ వ్యక్తిని విడిచి ఉండలేని బలహీనతా? ఎలా తెలిసేది? నాకు తెలిసినంత వరకు చేయరానివి చేసినా క్షమించి అక్కున చేర్చుకోవటం బలహీనతే.

అంటే అమ్మతనం బలహీనటనమాట.

ఈ కాలంలో అది బలహీనతే.

అంటే ప్రేమనేది దేశ,కాలమాన పరిస్థితుల బట్టి మారుతుందనమాట.

అవును అవును అవును. ఈ కాలంలో పక్కన బంగారు బొమ్మను కాదు జేబులో బొమ్మెట్టుకు తిరగాల్సి వస్తుంది అలాటి వాళ్ళు. ఆనాడు సీతమ్మ తప్పు చేసిందని కానలకు పంపిన మా..రాజు పక్కన బొమ్మెట్టుకుంటే నేడు మనమాయనను నెత్తినెట్టుకుంటున్నాము. అదే ఈ రోజుల్లో చెయ్యమను. "పిరికివాడు. మగాడు కాదు. ఆడదానివి. పిచ్చోడు. చేతకాని వెధవ. be a man" బిరుదులు.........

కాదేమో. ఆయనను మనం నెత్తిన పెట్టుకుంటున్నది పెళ్ళాన్ని అడవులకంపినందుకు కాదు. ధర్మాన్ని అనుసరించినందుకు. తన భార్య తప్పు చేయలేదని తెలిసి కూడా తన రాచధర్మానికి (ఆయన చేసింది రాచధర్మానుచరణేనా? ఈ విషయం మాత్రం నాకు నిజంగా నమ్మశక్యంగా అనిపించటం లేదు....ఆ కాలంలో అయినా సరే ఒక మూడుడి మాట పురప్రజలందరూ వచ్చి కాదన్నా ప్రజావాక్కెలా అయ్యిందో, తన పాలనలో ప్రజ తన ఎదురుగా తనకు వెరిచి నిజం చెప్పటం లేదు అని తనను తాను ఎలా కించపరుచుకున్నాడో తెలీదు...కాని అది రాచరిక ధర్మమట) కట్టుబడి తన సగం ప్రాణాన్ని విడనాడాడు. ఆ ధర్మనిరతికి, వ్యక్తిగతంగా తను సర్వం కోల్పోతూ కూడా సామాజికంగా తన ధర్మాన్ని నిర్వర్తించిన ఆ చిన్ని చీమ పాత్రను మనం ఆదర్శంగా తీసుకుంటున్నాం అంతే. 

 అదే దేవదాసును తీసుకో అతనూ తన గుండెల్లో పెట్టుకు పూజించాడు పార్వతిని కాని ఎందుకు ఈనాడు చేతకానితనానికి ప్రతీక అయ్యాడు? తన జీవితంలోని ఒక పార్శ్వానికి విలువనిచ్చి, దాన్నే జీవితం చేసుకుని ఆ ఒక పార్శ్వంలో ఓటమిపాలై జీవితాన్నే ఓడిపోయాడు. అందుకని అతను అధిక్షేపితుడు. తన పని, తన ధర్మం, సమాజంలో తన వంతు నిర్వర్తించని వారు, కారణమేదయినా సరే....ఆక్షేపణార్హులే.

కాబట్టి సమాజం ఒక మనిషిని అతని/ఆమె క్షమా గుణాన్ని బట్టు అధిక్షేపించదు. అతని/ఆమె సామాజిక భాద్యత నిర్వర్తనను బట్టి తక్కెట వేస్తుంది. 

సరే...ఒప్పుకుంటాను. సమాజం తన ప్రయోజనాన్ని చూసుకుని ఆమోదముద్ర అది వేస్తుంది. సరే. కాని వ్యక్తిగతంగా పురుషుడు కాని, స్త్రీ కాని ఘోర అవమానాన్ని, తప్పిదాన్ని క్షమించగలగటం బలహీనతే కదా.

ఇద్దరు పిల్లలను తీర్చిదిద్దిన స్త్రీ నీకు బలహీనురాలయ్యిందా?

పిల్లలను పెంచటం బలానికి ప్రతీకెలా అవుతుంది? భర్త తన కాళ్ళు పట్టుకోగానే కరిగిపోయింది. ఏళ్లతరబడి కష్టఫలాన్ని పువ్వుల్లో పెట్టి అప్పగింతలు పెడుతుంది. ఒంటరి స్త్రీకి సమాజంలో లేని రక్షణ, గౌరవాల వెరువుతోనే కదా ఇలా జరిగింది. అది బలహీనతే కదా?

అంతే కాని నిజంగా వ్యక్తిగతంగా మనస్పూర్తిగా క్షమించలేదు అంటావు? 

ఎలా క్షమిస్తావు అలాటి తప్పిదాలను. నీ వ్యక్తిత్వాన్ని, నీ అస్తిత్వాన్ని, నీ whole core ని తూచ్ అని తీసేసిన వారిని ఎలా క్షమిస్తారు? ఎలా సాధ్యమది ఆ మనిషి పట్ల ఆకర్షణ లేదా సమాజిక సమస్యల పట్ల వెరువు అనే బలహీనత లేకుంటే?

ఎప్పుడైనా ఎవరినైనా ప్రేమించావా మన్నూ?

".."

నిజమే సామాదానాలు తెలిసిన వాటికి ప్రశ్నలు అనవసరం.

ఆ మనిషి నిన్నటి దారుణంగా అవమానించిన సంఘటనలున్నాయిగా. అవి గుర్తు చేసుకో. ఆ సమయంలో నువ్వంతగా గాయపడినా, ఆ సమయంలో పీక పిసికేయ్యాలన్నంత కోపం వచ్చినా, చచ్చిపోవాలన్నత బాదేసినా ఎలా నిలిచిందా బంధం?

అదే అంటున్నా అది పిరికితనం. ఒక మనిషి పూర్వ మధురస్మృతులలో నేటి తప్పిదాన్ని క్షమించి వదిలేయటం పిరికితనం.

నూటికి నూరుపాళ్ళు నిజం. శిక్ష పడాల్సిందే. రాజధర్మం ప్రతి మనిషీ నెరపాల్సిందే. కాని ఆ శిక్షాకాలం ముగిసిన తరవాత?

కొన్ని శిక్షలకు అంతం ఉండకూడదు. అలాటి వారు క్షమకు అర్హులు కారు.

పిచ్చి పిల్ల. ప్రేమంటే దిగంబరత్వం. మానసిక దిగంబరత్వాన్ని సహించటమే ప్రేమ. With warts and all....that's what love is. వాదనకు వాదిస్తున్నావు కాని నీ అనుభవంతో నువ్వే చెప్పు........నీకూ క్షమించాలనిపించలేదూ.

ఊహూ..నిజం చెపుతా. అసలు క్షమ అన్న ఆలోచన కూడా రాలేదు. నేను తప్పు చేస్తే నన్ను నేను క్షమించాలి అనుకుంటూ ఆలోచించి క్షమించుకుంటామా? ఇదీ అలానే అనిపించింది నాకు. అసలు క్షమ అనే ఆలోచనే లేదు. తప్పు జరిగింది ఘోరమైన తప్పు జరిగింది అని అనిపించింది. ఏడుపు వచ్చింది. తగిన శిక్ష కూడా వేసాను. నా రాచ/రాణి ధర్మం నేను నిర్వర్తించాను కూడా.కాని అది ఉత్తి ప్రవర్తనే. నా మనసు క్షమించాలి అని అనుకోలేదు కూడా అనుకోలేదు. ఆటోమేటిక్గా అలా క్షమించేసింది. ఆలోచించకుండా అలా ప్రవర్తిన్చేసింది. అదేదో అది ఆ బంధం జన్మ హక్కయినట్టు 

అదే నాకు అసహ్యం. అదే నా మటుకు నాకు బలహీనత అనిపిస్తుంది.

ఎడమ కాలు కుడికాలుకి అడ్డుపడి తొట్రుపడితే  ఎడమకాలు కుడికాలుకి క్షమాపణ చెప్పలేదని కుడికాలు ఎప్పుడైనా అలగటం నీకు అనుభవమా? ఇదీ అంతే. నిన్ను నువ్వు ఇంకొకరిలో ఐక్యం చేసుకున్నావు. "ఆ కలవరమంతా మనదే.....మన ఒక్కరిదే....."అన్న అర్ధనారీశ్వరతత్వానికి సాక్షీభూతానివి అని బాహాటంగా చెప్పుకునే ధైర్యం లేకపోవచ్చుకాని అదే నీ మనః స్థితి అని పరోక్షంగా నీ చర్యలద్వారా, మానసికంగా తెలుసుకుంటున్నావు.  ఆ అదృష్టానికి మురిసిపోక నీకు నువ్వు బలహీనత అంటగట్టుకుంటావేం?

కాని సమాజం నన్ను "చేతకానిది ఒంటరిగా ఉండలేదు క్షమించక చస్తుందా....అనో, ఆడది దానికి ఇంకేం గతి ఉంది క్షమించేయక .........అనో అనకుండా ఉంటుందా?"

సమాజ ఆమోదముద్రకు ఎదురు చూస్తున్నావు అని నిన్ను కించపరచను. after all we are all social animals. ఒకటే  చెపుతాను. when it comes down to the brass tacks.....నీ క్షమాగుణం ఆకర్షణకో, తీపిగుర్తులకో లొంగిపోయ్యి వచ్చినదా లేక ప్రేమలో, అహాన్ని, ఎంతో ఇష్టంగా, కాశీలో వదిలేసిన ప్రయత్నఫలితంగా వచ్చిందా అనేది చివరకు పూర్తిగా తెలిసేది నీ ఒక్కతికే. so, live with your decisions and bear the cross...that's all you can do. right?   

its all right for you to say that because you are a male. Its always the females who have to be forgiving. క్షమయా ధరిత్రి అని ఒక కిరీటం తగిలించి మీ పబ్బం గడుపుకుంటున్నారు.

"...."

ఏం మాట్లాడవేం?

ఎవరి గురించో అయితే నాకు తెలీదు. నా గురించి అయితే నేను నీకు చెప్పక్కరలేదు.

మళ్ళీ చెపుతున్నా మన్నూ....ప్రేమించావు అనుకుంటే.....నేను, నాది అనేది లేదు అనుకునుంటే.... చేసిన తప్పుకు శిక్ష వేసి కూడా, దూరంగా ఉండి కూడా, ప్రేమించగలుగుతున్నావు అంటే.....అది బలహీనత ఎందుకయింది అన్నది ఆలోచించు.

కాని ఆ ఆలోచన సమాజం ఆమోదిస్తే ఆనందం కదా. కనీసం నా అనుకున్న వారయినా ఆమోదిస్తే నాకు ఆనందం కదా.

Who said you will have company at the summit? 

5 4 3  2  1